Henk verbleef in Ethiopië,  zijn favoriete bestemming. Hij komt hier al ruim vijftien jaar. Komende
drie weken zal hij, indien onlineverbinding mogelijk is, foto’s en korte verhalen delen.

Na een paar zinnen valt hij steeds weg. Het valt dit keer niet mee om goede verbinding te vinden. Maar dat is logisch als je zoals Henk voornamelijk in de bush verblijft en slechts af en toe een grotere stad aandoet. Het is nu toch gelukt om een goede wifi-spot te vinden en laatst belde hij nog met zijn satelliettelefoon en was in extase over het vele mooie beeldmateriaal wat hij heeft kunnen schieten van tribale stammen waar hij het bestaan niet eens vanaf wist. Dat is mooi als je al zo lang een land bereist en onverwachts nieuwe leefgebieden ontdekt.

Na drie dagen reizen, van Addis Abeba naar Jima, door naar Mizan en Teferi-Kibish, verblijft hij nu een paar dagen in Kibish (Zuid-west Ethiopie). Zijn laatste bezoek aan de Suri mensen waar hij al jaren komt, was in 2014. Dus goed om al zijn vrienden weer terug te zien. Sommige tieners heeft hij zien opgroeien, omdat hij jaarlijks terugkeerde. De Suri-mensen vertrouwen Henk dan ook volledig en daarom mag hij getuige zijn van een van de meest bijzondere rituelen: het bloed drinken.

Henk vertelt: “De Suri zien de koe als een heilig dier. Voor dit ritueel zoeken ze een uit en schieten ze een kleine pijl in de halsslagader, waarmee ze bloed opvangen in een kalebas. Vervolgens drinken de jonge Suri-mannen het bloed op om sterk te worden. Het bloed geeft hun kracht en energie. Laat er geen misverstanden over bestaan dat de Suri niet goed voor hun vee zou zorgen. Dat doen ze juist zeer goed; de koeien zijn hun bezit en hun leven.
Het gaatje in de slagader dichten zij met klei en de koe mankeert niets!”


Volgende post: body painting van Suri.