Zimbabwe fights to preserve painted dogs

Painted dogs, also known as the African wild dog or painted wolf, are one of the most endangered predators on earth. Pristine Zimbabwe is one of the few places to see painted dogs with luck and where Wilderness along with their own anti-poaching unit and the Painted Dog Conservation have been fighting for their survival for years.

Text: Angelique van Os | Photography: Henk Bothof


“You just missed the painted dogs,” we hear upon arrival at Wilderness Davison’s Camp. That’s bad news, because it was precisely for these special animals that we traveled to Hwange, Zimbabwe’s largest national park. The country has a total of 11 national parcs. The chances of seeing the social animals with slender builds, beautifully shaded fur and recognizable large ears are slim, but possible. They can easily travel 40 kilometers per day with a full stomach, so their habitat is large.

A century ago there were 500,000 specimens living scattered across the African continent. Now there are only about 7,000 painted dogs left, which live mainly but fragmented in Southern and East Africa. An estimated 700 painted dogs live in Zimbabwe, of which four packs (20 to 30 animals) in Mana Pools and six in Hwange (approximately 160 dogs). Zimbabwe is one of the few places on Earth with a healthy population of painted dogs.

Special spectacle

Perhaps the pack will still be around the next day. And we have yet to recover from a special spectacle. Because while the African wild dogs were hunting close to the lodge, around dusk we witnessed no less than a pride of 22 lions! They were everywhere and incredibly close. Strolling in front of the car, right in front of it, behind it, playing in the sand and from a termite mound they kept a close eye on us.

Eye to eye

One of the lionesses was so curious that she snuck toward the car and looked me straight in the eye. What would she think? According to our guide Elias Cigha, not much, because (predatory) animals do not distinguish a person from a vehicle. They see that as one. That is why you are safe in a car during a safari, as long as you don’t make any unexpected movements or loud noises.

400 lions

Guide Elias has been working for Wilderness since 2011, one of the leading companies in sustainable tourism and nature conservation within the high segment of Southern Africa (see box). He knows every spot of the Hwange National Park concession, which has existed since 1928. As many as 400 lions live in the park, in an area of ​​14,605 ​​km 2 , the same size as Belgium. “Hwange is one of the best places in Africa to see lions. It is rare that guests do not see lions here. The Wilderness concession covers 523 km 2 and provides a habitat for approximately 80 lions, which is a high number,” the guide said.

Nationaal Park Hwange has existed since 1928 and has rugged, wooded vegetation alternating with various open plains. Artificial waterholes have been used by the park since 1935, because the area, which is the same size as Belgium, has no natural rivers or lakes. Elephants play an important role in this. Wilderness has offered water dens in their concession since 1996.

Natuurlijke vijanden

The downside is that the high population of lions is a threat to the painted dogs – as well as to cheetahs – because they see the wild dogs as competition. They do not hesitate to kill puppies. The same goes for the spotted hyenas. Because both lions and hyenas are physically stronger and outnumber painted dogs, they sometimes lose their prey to these natural enemies. The African wild dog is very successful in hunting because the intelligent animals work well together, they are fast and have good endurance.   

Needle in a haystack

The next morning we leave before dawn. Elias quickly picks up the tracks of the painted dogs, although it is like finding a needle in a haystack with so many tracks of other animals. And only one pack lives in the concession, consisting of eighteen dogs. The low vegetation doesn’t help either, which is growing rapidly thanks to the upcoming rainy season. The bushes provide the perfect shelter for animals.

White pointed tail

We drive past waterhole back pans. There are herds of elephants, baboons, a group of giraffes and antelopes, but no painted dogs. After about fifteen minutes of driving we pass a T-junction and out of the corner of my eye I suddenly see movement in the bushes. “Wild dog!” I shout excitedly. Thanks to the white pointed tail I know for sure. And soon I see more dogs appearing. We are beaming from ear to ear; as if we have discovered a valuable treasure. After a few minutes the pack moves at a brisk pace across the sandy road and the group emerges.

Wilderness guide Elias knows exactly how to approach the painted dogs and tells a lot about their behavior.
In Hwange you can see many more animals besides painted dogs, such as giraffes.
Hwange is known for its extremely high elephant population.

FACTS painted dogs

Latijnse naam:Lycaon pictus
Diverse namen omdat:men vroeger het dier aanzag voor een wilde hond of wolfachtige.
Verwant aan:   Canidae familie, maar geen directe familie van wolven, coyotes, hond
-en en jakhalzen. De Afrikaanse wilde hond is de enige bestaande (levende) soort in het geslacht Lycaeon.
Gewicht:22-32 kg
Schouderhoogte:± 68 cm
Grootte roedel:4-20 dieren (variabel)
Levensduur:±  10 jaar
Actief:vooral ’s ochtends en overdag
Worpgrootte:7-10 van het alfa-vrouwtje. Bij mogelijke een tweede vrouwtje, wat af
en toe voorkomt, dan een keer zoveel. Draagtijd is 2,5 maand.
Verzorging:de hele groep vangt de pups op en beschermt ze.
Zelfstandigheid:pups worden geboren in holen waar ze zo’n 12 weken verblijven. Daarna volgen ze de groep. Vanaf 2 jaar zoeken ze hun eigen roedel.
Voedsel:carnivoor, voornamelijk antilopen. Mana Pools is de enige plek in Afrika waar de dogs jagen op bavianen.
Habitat:open vlaktes en open stukken van bossen.
Water:ze krijgen voornamelijk vocht binnen via voedsel.
Maximale snelheid:65 km per uur.
Natuurlijke vijanden:leeuw, hyena, luipaard.
Doodsoorzaken:strikken/ stroperij, vergiftiging, ziekte als rabiës door tamme honden, aanrijdingen en beschietingen.

Eilas explains the difference between paw prints.

Uit voorzorg worden veel dogs, leeuwen en luipaarden neergeschoten of vergiftigd door boeren. Terwijl painted dogs geen mensen aanvalt.

Turn right

“I don’t see all the puppies,” Elias says worriedly. When we stop for a moment we hear a high-pitched noise. “They call the others. Painted dogs are super social animals and do not abandon each other,” says Elias. This soon turns out to be correct, because the dogs turn around and walk back towards the call. We drive carefully behind it. After a few minutes, more dogs appear from the bushes. They greet each other enthusiastically and the puppies, which are four months old, play happily. Now that the pack is complete, the alpha female decides to plop down in the middle of the dirt path under the rich shade of a large tree. The others follow his example. Just recover from their journey and relax, because judging by the blood residue on their jaws and legs, they have eaten well.


Yet one of the ten puppies is missing. “Yesterday in the camp they already suspected that there was a fight between the wild dogs and hyenas over prey. That probably killed a puppy,” says Elias. Nature is harsh, and this is especially sad because the future of painted dogs is so seriously threatened. We realize how unique it is to observe the animals up close. The younger animals try to sleep, but the alpha male and female are restless and constantly alert. At the slightest sound they shoot up, with the rest following suit. They lie down again just as quickly. Despite being predators, they must remain on the lookout for enemies. For the time being, the coast seems clear and we are enjoying the special moment.

Train track

Humans are – unsurprisingly – the biggest threat to the painted dogs. For example, dogs are regularly hit around the border areas of national parks (also in other countries), often causing fatal injuries. And in Hwange there is another threat; There is a railway line about a hundred meters from the dirt road where we spotted the pack. The route runs all the way from the famous Vicotria Falls straight through the park and has been in use since 1900. A freight train runs here twice a day. Before the pandemic, a passenger train also operated, but its operation is limited, partly due to the aftermath of the national economic malaise. 

TIP: Since 2014, two tour operators have been offering the Elephant Express the opportunity to experience a safari from the track. This is done with a small train for 22 visitors.

Human wildlife conflicts

Due to advancing agriculture, habitat for wildlife is decreasing worldwide. This also applies to the African wild dog. Hwange and other parks, such as the northern Mana Pools, therefore suffer from various human wildlife conflicts. The buffer zones and surrounding villages are only a few kilometers from the concessions and park boundaries, where Zimbabwe often does not have protected fences. The animals can move freely, which ensures that young predators in particular make the crossing and attack livestock because they are easy prey. As a precaution, many dogs, lions and leopards are shot or poisoned by farmers. While painted dogs don’t attack people.

Scorpions Anti-Poaching Unit

Since 2011, Hwange has had its own Scorpion Anti-Poaching Unit (SAPU), which is supported financially and logistically byr Wilderness Wildlife Trust en Panthera. This anti-poaching unit consists of eight men, who rotate with a second group, stay and patrol in the park 24 hours a day. Their main goal is to preserve as much wildlife as possible and minimize poaching. They support and work together with scouts from the Zimbabwe Parks and Wildlife Management, of which there is always at least one armed ranger on the road. ↓

3500 strikken

Het basiskamp zit midden in het bos. Leider Shelton Nkomos vertelt uitvoerig over de werkwijze van zijn team. “We hebben sinds onze oprichting 3500 ijzerstrikken verwijderd, wat betekent dat we 3500 dieren hebben gered. Daar zijn we trots op. Helaas vinden we nog altijd veel dieren zwaargewond of dood; want als ze eenmaal in een val lopen dan is er geen weg terug.” Shelton demonstreert hoe de val van ijzerdraad als een kleine lasso werkt. “Kijk, de stropers bevestigen de strik aan een boomstronk of een steen en leggen deze met een lus op de grond. Zodra er een dier instapt of er met zijn kop of schouders in terechtkomt, dan volgt verstikking of snijdt het ijzer diep in de ledematen.”    


Het grote probleem is bijvangst. Stropers willen bush meat, wat vooral antilopen of zwijnen zijn, maar elk dier kan in een val verstrikt raken. Stropers zetten meerdere vallen uit, terwijl ze ‘slechts’ één gevangen dier mee kunnen nemen. Dat is al erg genoeg, maar alle bijvangst blijft achter en sterft een zinloze dood. Wanneer grote dieren gewond zijn en een overlevingskans hebben, dan schakelt SAPU een dierenarts in. Tijdens een van onze walking safari’s vinden we bij toeval een strik. Gelukkig zonder slachtoffer, maar het ding ligt gewoon op de grond. Hebben we in ieder geval het leven van één dier kunnen sparen. Echter zagen we de dag voor ons bezoek een jong olifantje die nauwelijks een slurf had. De kans is groot dat het dier vast heeft gezeten in een valstrik en daardoor moeilijk kan overleven vanwege zijn handicap.


Gelukkig nemen de aantallen van de strikken enigszins af, mede dankzij educatie en projecten als Children in the Wilderness (zie kader). Ook omdat er voor locals meer werkgelegenheid is bij de touroperators. “We hebben veel stropers gepakt. Er staan flinke geldboetes op het overtreden van het park zonder permit, een strik verspreiden en het vangen van wilde dieren. De kosten lopen zodanig op, helemaal bij het vangen van bedreigde en grote dieren, dat daders dit niet kunnen betalen en in de gevangenis belanden.”

Meer mankracht

Het SAPU-team patrouilleert dagelijks per auto rond de grens van het park en legt lopend zo’n tien kilometer af op zoek naar strikken. Alle informatie wordt geregistreerd in een database. Soms blijven ze meerdere dagen op één plek. Door samen te werken met locals en organisaties als Hwange Lion Protection, dat onderdeel is van WildCru, kunnen ze elkaar onderling waarschuwen en ondersteunen wanneer roofdieren of olifanten dicht bij de bufferzone komen. “Met meer mankracht en een extra auto zouden we veel meer kunnen bereiken in dit immense gebied. En als meer dieren een gps-halsband zouden dragen, dan kunnen we ze beter beschermen.” ↓


Wilderness viert in 2023 zijn 40-jarig jubileum. Het bedrijf is opgericht in Botswana en actief in negen landen; hoofdzakelijk in Zuidelijk Afrika. Het omschrijft zichzelf als ‘pioneers of purpose’. Wilderness is niet de enige high end touroperator die zich inzet voor natuurconservatie, biodiversiteit, educatie en duurzaam toerisme, maar de schaal en manier waarop ze dit doen is vrij uniek en ze hebben internationaal veel prijzen gewonnen voor hun inzet. Daarnaast zijn hun luxe lodges van zeer hoog niveau, gelegen op waanzinnige locaties en is de service van het personeel fantastisch en oprecht.

Theory of change

Wilderness schenkt veel aandacht aan hun ‘Theory of change’, door effectief in te zetten op habitatconversie, klimaatverandering en human wildlife conflicten. Hierbij draait alles om bescherming, onderwijs en zelfbewustzijn. Ze bieden lokale gemeenschappen werkgelegenheid en spelen een belangrijke rol in samenwerkingen met nationale parken en wildlife organisaties. Er werken zo’n 3000 mensen bij Wilderness, verdeeld over 60 lodges en 2,3 miljoen hectare land.

Wilderness Trust

Sinds 2022 zijn de stichtingen Children in the Wilderness en Wildlife Trust samengevoegd onder Wilderness Trust. Eerstgenoemde is volledig toegewijd aan educatie, voorlichting, management en het betrekken van lokale gemeenschappen bij het leven in de wildernis. Het Wildlife Trust richt zich op diverse conservatieprojecten en wetenschappelijk onderzoek zoals het Scorpion Anti-Poaching Unit (Zimbabwe), Lion Recovery Fund, Namibia Desert Lion Conservation Project, Save the Rhino Trust (Namibië) en Hwange Elephant Movement Study.

Children in the Wilderness

De Scorpion Anti-Poaching Unit heeft al veel lokale kinderen kunnen voorlichten over hun werk en hoe belangrijk het is dat wilde dieren beschermd worden in Hwange. Teamleider Shelton Nkomos: “Via Children in the Wilderness kunnen we de mindset van jonge generaties veranderen, zodat ze een impala bijvoorbeeld niet alleen zien als voedsel, maar als een belangrijk dier voor het ecosysteem. En dat zij kennis doorgeven aan en hun ouders en er zelf profijt van kunnen hebben door binnen toerisme en natuurconservatie te actief te zijn. Ook weten potentiële stropers via hun kinderen wat de gevolgen kunnen zijn als ze gepakt worden en dat weerhoudt sommigen ervan om op jacht te gaan.”  

Lees binnenkort meer over ons schoolbezoek in het plaatsje Ngamo en de krachtige ambachtsvrouwen die prachtige, handgemaakte manden en placemats maken van gerecycled plastic onder leiding van power woman Nomaqhawe Moyo.

Wil je ook iets bijdragen aan de bescherming van painted dogs in Zimbabwe?

PDC heeft dringend nieuwe gps-nekbanden nodig om de honden te kunnen traceren en hen daarmee te beschermen. Deze banden gaan gemiddeld drie jaar mee en een aantal van hen zijn aan vervanging toe of stuk. Een band kost zo’n 800-1000 dollar per stuk. Ook antennes, radio’s voor onderlinge communicatie en nachtcamera’s zijn nodig. Er zijn nog meer manieren om te ondersteunen, kijk daarvoor HIER


  • PDA directeur Peter Blinston en fotograaf Nicholas Dyer brachten het koffietafelboek Painted Wolves, A Wild Dog’s Life uit met 300 illustraties en 220 foto’s. Alle opbrengsten gaan naar de Painted Wolf Foundation.
  • Bij Wilderness dronken we lekkere wijn van een speciaal wijnhuis: Painted Wolves. Exclusieve wijnen met fraaie labels waarvan iedere verkochte fles een donatie gaat naar de bescherming van de painted dogs.

Painted Dog Conservation

Een andere non-profitorganisatie waarmee SAPU samenwerkt en die zich sinds 1992 specifiek inzet voor de bescherming van de Afrikaanse wilde hond is Painted Dog Conservation (PDC). Onder leiding van Peter Blinston en Gregory Rasmussen is de organisatie actief in Hwange met hun eigen anti-poaching unit, hebben ze hun eigen opvangplaats voor zieke en gewonde dieren, geven ze voorlichting aan scholen met hun Bush Camp programma en runnen ze hun eigen bezoekers- en researchcentrum. Ook biedt PDC ruim 60 werkplekken aan lokale gemeenschappen. Zo maken ambachtslieden in het Iganyana atelier dierenfiguren, sleutelhangers, sieraden en andere kunst van de ijzerstrikken die gevonden zijn. De organisatie verwijderd alleen al op jaarbasis zo’n 3000 (!) strikken waarmee ze tientallen dogs redden. Verder doet PDC onderzoek naar de demografische populatie en het sociale gedrag van de painted dogs in Hwange, Midden-Zambezi en Mana Pools.

Monitoren Mana Pools

Helaas is het bezoekerscentrum voor ons te ver weg, maar in Mana Pools spreken we met Geshem Njamba (30) en stagiair Tinashe Sukita (23); twee medewerkers van PDC. Mana Pools is een uurtje vliegen vanaf Hwange. Het is een adembenemend gebied, met een zeer groenrijk en afwisselende vegetatie, gelegen aan de machtige Zambezi Rivier. Geshem en Tinashe vertellen uitvoerig over hun veldwerk en de bescherming van de African wild dog. Over de verschillende troepen die in Mana Pools leven, zoals de Nyakasanga, Nyamatusi en Ruckomechi roedels, die ook dagelijks gemonitord worden met behulp van gps-halsbanden. En de honden die geen band dragen houden ze in samenwerking met Wilderness nog meer in de gaten.   ↙ 

Goed op de hoogte

De gidsen van Wilderness geven door hoeveel honden er zijn gespot, op welke locatie, hoe ze eruitzien en of ze in goede conditie verkeren. “Het is zeer waardevol voor ons om recente informatie door te krijgen tijdens safaritochten. We zijn dan goed op de hoogte hoe en waar de dogs zich begeven, waar ze naar toe gaan en hoeveel afstand ze afleggen.” Geshem en zijn team registreren met een speciaal identificatieformulier alle kenmerken van elke dog die gezien wordt. En ze nemen regelmatig monsters van de ontlasting om de ontwikkeling van DNA en hun voedingspatronen te onderzoeken.


Geshem vertelt dat het met name in Hwange een uitdaging is om het stropen tegen te gaan, ondanks dat lokale betrokkenheid zijn vruchten afwerpt. Er komen ook stropers van verder buiten het park om bush meat te vangen. Geshem: “Onlangs waren en vier honden van dezelfde roedel tot drie keer toe in een strik gelopen en raakten daardoor gewond. Gelukkig herstellen ze in het opvangcentrum, maar een volgende keer kan het fataal zijn. Elke keer als we een van de dogs verliezen dan voelt het alsof we een familielid kwijt zijn”, zegt de ranger bedroefd. “We vechten bij PDC zo hard voor hun voortbestaan en we kennen alle honden van Hwange en Mana Pools. Dat is soms zwaar, zeker wanneer pups vroegtijdig sterven. Maar het is ook dankbaar om dit bijzondere ras te kunnen helpen.”  

Ilala pack

In de afgelegen Chikwenya concessie van Wilderness, dat in het oosten van Mana Pools ligt, leeft nu slechts één roedel painted dogs, genaamd Ilala. Ze hebben zich nog niet kunnen voortplanten omdat het een vrij jonge groep is en soms lukt het niet gelijk. Terwijl de savanne nog ontwaakt en de zon oranje kleurt, zitten we al in de auto met Wilderness-gids Joshua Magaya. Hij heeft goede hoop om de dogs te spotten, want ze waren de dagen ervoor in de buurt gezien.

We rijden over onverharde slingerweggetjes, waar boompartijen en waterpoeltjes de schilderachtige vlakten aanvullen. En hoe dichter we bij de Zambezi-rivier komen, hoe groener de vegetatie. Overal zien we impala’s, elanden, kudu’s, buffels en bavianen. Joshua speurt turend de vlaktes af naar de honden. “Ze jagen regelmatig in dit gebied omdat ze goed overzicht hebben vanaf de watervlaktes en zich snel kunnen bewegen”, vertelt hij.

Hoog gepiep

Plots ziet hij een hyena en hij hoort in de verte een herkenbaar, hoog gepiep. De auto rijdt door. “Daar zijn ze!”, roep ik al wijzend naar een grote struik. De roedel van vier is bijna niet te zien door hun gecamoufleerde vacht op de donkere ondergrond. Ze hebben een antilope te pakken, waar druk aan getrokken wordt. Soms, wanneer voedsel schaarser is, dan jagen de dogs ook op bavianen. Voor zover bekend is Mana Pools de enige plek in Zimbabwe waar de roofdieren dit doen. Gids Josh vertelt dat hier veel bavianen leven en vanwege de vlaktes gemakkelijk te grijpen zijn voor de dogs. De ‘kwispelende’ staarten zwiepen druk heen en weer. Een aantal gieren aanschouwt het tafereel van een afstandje, in de hoop dat er iets van het karkas voor ze overblijft.


De dogs zien er gezond uit. Dan lijkt er een te gaan braken. “Dit doen ze als ze pups hebben of voor andere dieren van de groep die zwakker zijn of achtergebleven zijn bij het hol. Painted dogs kunnen namelijk geen prooien meeslepen naar hun holen; het is te zwaar en vaak te ver weg”, legt Joshua uit. Deze groep heeft echter geen pups, maar braken wel. “Wellicht heeft deze te veel gegeten of slaat hij het automatisch op achter in zijn bek, als een natuurlijke reflex. Het onverteerde vlees moet er op een gegeven moment uit.”


Na een kwartier lijken de honden vol te zitten en laten ze het karkas achter. In rap tempo lopen ze naar de watervlakten om verkoeling te zoeken, om te rollen in het gras en uit te rusten. Terwijl we nagenieten van het schouwspel, zijn we betoverd door de krachtige band en schoonheid van de painted dogs. We kunnen niets dan hopen dat de liefde voor deze bedreigde soort toeneemt bij ieder die de kans krijgt om ze te zien. Favicon

close-up-painted-dog-Mana pools-Zimbabwe-Henk-Bothof

Verblijf Hwange


Wilderness heeft in Hwange NP vier eigen lodges. Wij verbleven op twee verschillende locaties. Davison’s ademt de sfeer van een avontuurlijk, klassiek safari camp. Het verblijf telt in totaal negen tenten die ieder fraai uitzicht hebben over de savanne en waterpoel waar dieren regelmatig komen om te drinken.

De stevige canvas tenten zijn vrij compact, maar prachtig ingericht met natuurlijke tintent en materialen. De privacy van toilet en douche wordt binnenkort verbeterd met een aparte buitenunit. Ook is er één gezinstent voor vier tot zes mensen.

De algemene ontmoetingsruimte is al even aangenaam en dient voor ontbijt en diner of om te genieten van het uitzicht en of kampvuur in de avond.

Ook is er een klein, maar verfrissend zwembad waar je heerlijk kunt bijkomen in de hitte.


De negen tenten suites van Linkwasha zijn nog een stukje luxieuzer en ruimer dan bij Davison’s. De accommodaties zijn werkelijk zeer smaakvol ingericht met fraaie accessoires en meubels. Het brede terras met waanzinnig uitzicht over de waterpoel is zeer uitnodigend, evenals douchen met dito aanzicht. Ook Linkwasha beschikt over een familietent.

Ook de centrale ruimte, inclusief (espresso)bar, zithoek, apart restaurant en bibliotheek, een uitgebreid terras en zwembad vormen een prachtig geheel. En het relaxte personeel regelt met gemak alle verzoeken.

Troef: verscholen look out

Op nog geen honderd meter vanaf het openbare terras, ligt een verzonken container die Wilderness-gasten mogen gebruiken om voorbijkomend wild van heel dichtbij te kunnen observeren en fotograferen zonder dat de dieren het in de gaten hebben. Het is een waanzinnige ervaring om vanuit een ondergrondse bar – inclusief drankjes- van dichtbij olifanten en giraffen te zien badderen in de waterpoel.

Onze prachtige en ruime tent, Linkwasha
De prachtig ingerichte algemene ruimte van Linkwasha

Verblijf Mana Pools: Chikwenya

In het noordelijk gelegen Mana Pools NP beschikt Wilderness ook over vier eigen camps. Wij verbleven twee nachten in Chikwenya. Hier eet je bij goed weer buiten op het natuurlijke terras met uitzicht op de uiterwaarden van de Zambezi rivier. Het is een waar paradijsje, waar in de verte altijd dieren voorbij struinen. Ook vanuit het zwembad kun je uren turen naar het altijd bewegende landschap.

Ook hier krijg je culinaire gerechten geserveerd en is het personeel uitermate vriendelijk en kundig.

Chikwenya beschikt ook over negen luxe en ruimte tenten – inclusief bad en binnen- en buitendouche, waarbij het water verwarmd wordt door zonnepanelen. Er zijn in totaal vier familietenten. Schrik niet van het geritsel ’s avonds, want er zijn veel grazers die rondom de tent scharrelen op zoek naar voedsel.


Voor alle camps geldt dat de service zoals we van Wilderness gewend zijn, werkelijk fantastisch is. Dat geldt ook voor het eten dat bestaat uit gezonde, lokale en seizoensgebonden ingrediënten en gerechten. Sinds 2017 hanteert Wilderness een eliminatie van plastic verpakkingen, waardoor afval geminimaliseerd wordt. Daarnaast zijn allerlei drankjes beschikbaar en zijn de sundowners een ware traktatie!

Zimbabwe Praktisch


Er zijn geen directe vluchten naar Zimbabwe. Er zijn diverse aanbieders. Ticketprijzen kunnen erg verschillen, van 500 -1500 euro gemiddeld per vlucht.


Voor Zimbabwe is het aanbevolen om te vaccineren voor DTP (Difterie, Tetanus en Polio) en Hepatitis A & B (besmettelijke geelzucht). Malaria komt zeker voor in de wildparken. Blijf je langer dan een week, dan is het verstandig om Malariapillen te slikken.


Hoofdstad: Harare

Tijdszone: 1 tot 2 uur later, afhankelijk van zomer/wintertijd

Taal: Engels

Valuta: US dollars

populatie (2022): 15.178979


Wie met Wilderness reist boekt all-inclusive, dus ook voor het transport. Alleen exclusief de internationale vlucht.


Vond je dit artikel leuk? Share it with the world!


Lees meer verhalen en tips

Deze blog hebben we niet kunnen vinden